"قوانین مالیاتی به زبان ساده"
باور رایج اما نادرستی درباره مناطق آزاد وجود دارد که می گوید «هیچ مالیاتی نمی دهیم». واقعیت این است که مناطق آزاد بهشت مالیاتی مطلق نیستند، اما بسیار نزدیک به آن هستند. بیشتر مالیاتها حذف یا معاف شده اند، بعضی مالیاتها همچنان با نرخ کمتر وجود دارند، و برخی هزینه های مالیاتی اصلاً مربوط به منطقه آزاد نیست.
مهمترین معافیت، مالیات بر درآمد شرکت است. اگر شرکت شما در منطقه آزاد ثبت شده و فعالیت آن در محدوده منطقه آزاد انجام شود، هیچ مالیاتی بابت سود شرکت پرداخت نمی کنید. این معافیت برای چندین سال اعتبار دارد و قابل تمدید است. همچنین عوارض گمرکی برای ورود کالا به منطقه آزاد کاملاً معاف است و صادرات از منطقه آزاد به عراق نیز هیچ عوارض و مالیاتی ندارد.
اما همه چیز معاف نیست. مالیات بر حقوق کارکنان کماکان وجود دارد، هرچند با نرخ کمتر نسبت به سرزمین اصلی. شما به عنوان کارفرما موظف هستید هر ماه مالیات حقوق کارکنان خود را محاسبه، از حقوق آنها کسر و به حساب سازمان امور مالیاتی واریز کنید. همچنین اگر کالایی از منطقه آزاد به شهرهای دیگر ایران ببرید، مشمول عوارض گمرکی و مالیات بر ارزش افزوده عادی می شود.
نکته مهم و فراموش نشدنی: حتی اگر از مالیات معاف هستید، باید هر سال اظهارنامه مالیاتی خود را تسلیم کنید. اظهارنامه صفر هم بدهید، باز هم تکلیف است. عدم تسلیم اظهارنامه در موعد مقرر جریمه دارد.
توصیه من به شما: یک حسابدار مسلط به قوانین مناطق آزاد استخدام کنید. هزینه او در مقایسه با جرایم مالیاتی احتمالی ناچیز است. حساب شخصی و شرکتی را کاملاً جدا نگه دارید. برای هر کارکن قرارداد رسمی بنویسید و مالیات حقوق او را پرداخت کنید. و اگر در مورد مالیات خاصی شک دارید، مستقیم از واحد مالیاتی خود منطقه آزاد بپرسید. آنها موظف به پاسخگویی هستند.